قانون اساسی - فصل چهاردهم: بازنگری در قانون اساسی

|
|

اصل یکصد و هفتاد و هفتم: اصلاح قانون اساسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]۱. ابتکار اصلاح
[ویرایش | ویرایش مبدأ]ابتکار اصلاح قانون اساسی صرفن در یکی از دو صورت زیر امکانپذیر است:
الف) امضای مشترک شاه و رییس دولت.
ب) تصویب پیشنهاد با رای مثبت هشتاد درصد (۸۰٪) مجموع نمایندگان مجلس قانونگذاری.
۲. تصویب در مجلس قانونگذاری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]هرگونه اصلاح قانون اساسی باید در دو دورهی متوالی مجلس قانونگذاری با فاصلهی حداقل سه (۳) ماه، هر بار با رای مثبت دستکم هشتاد درصد (۸۰٪) نمایندگان حاضر، تصویب گردد.
۳. تشکیل شورای بازنگری قانون اساسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]پس از تصویب در مجلس قانونگذاری، «شورای بازنگری قانون اساسی» تشکیل میگردد. اعضای شورا عبارتاند از:
- یک نمایندهی متخصص در حقوق از هر ایالت به انتخاب فرماندار آن ایالت،
- یک نمایندهی منصوب از سوی شاه،
- یک نمایندهی منصوب از سوی دولت،
- سه قاضی از دادگاه عالی کشور.
۴. وظایف شورای بازنگری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]الف) بررسی اصلاح پیشنهادی از حیث عدم مغایرت با سایر اصول قانون اساسی، که تایید آن مستلزم اجماع صددرصدی (۱۰۰٪) اعضا است.
ب) بازنگری مجدد کلیهی قوانین عادی، از جمله قانون مدنی، قانون جزا و سایر قوانین زیرمجموعه که با اصلاح پیشنهادی مغایرت دارند، و ارایهی آنها به مجلس قانونگذاری جهت تدوین مجدد و تصویب.
مجلس قانونگذاری موظف است تمامی این قوانین را بازنگری، تدوین و به شیوهی معمول تصویب قانونها، تصویب نماید. شورای بازنگری باید مطابقت تغییرات ایجادشده را با اصلاح پیشنهادی تایید کند.
۵. تایید نهایی و ابلاغ
[ویرایش | ویرایش مبدأ]در صورت تایید شورای بازنگری قانون اساسی مبنی بر انطباق تغییرات با اصول قانون اساسی، اصلاح نهایی باید به امضای مشترک شاه و رییس دولت برسد.
اصل جدید
[ویرایش | ویرایش مبدأ]| فهرست فصلهای قانون اساسی |
|---|