قانون اساسی - فصل دوم: زبان، خط، تاریخ و پرچم رسمی کشور
|
|
اصل پانزدهم: زبان رسمی و زبان‌های فدرال
[ویرایش | ویرایش مبدأ]زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد، مکاتبات، متون رسمی و کتب درسی سراسری باید به زبان فارسی تنظیم و منتشر شود. با این حال، هر ایالت فدرال می‌تواند در کنار زبان فارسی، یک زبان محلی را به عنوان زبان دوم رسمی خود به رسمیت بشناسد. در این صورت، اسناد و مکاتبات داخلی ایالت و آموزش و نشر در مدارس و نهادهای محلی می‌تواند به هر دو زبان رسمی آن ایالت انجام پذیرد.
استفاده و آموزش زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات، رسانه‌های جمعی، هنر، آموزش ادبیات و فرهنگ بومی در تمام کشور آزاد و مورد حمایت است.
اصل شانزدهم
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هفدهم: اساس تاریخی کشور
[ویرایش | ویرایش مبدأ]تاریخ رسمی کشور ایران بر مبنای تقویم شاهنشاهی است و کلیه اسناد، مکاتبات و امور رسمی و اداری کشور بر اساس این تاریخ تنظیم می‌گردد. با این حال، به منظور رعایت حقوق فدرال و تنوع فرهنگی، درج همزمان تاریخ هجری خورشیدی و میلادی در تقویم‌های رسمی و سایر مکاتبات الزامی است.
اصل هجدهم
[ویرایش | ویرایش مبدأ]پرچم رسمی ایران به شکل افقی به رنگهای سبزآبی و سفید و سرخ با علامت مخصوص شیر و خورشید است.
اصل جدید
[ویرایش | ویرایش مبدأ] در صورت نیاز به افزودن اصل جدید در این فصل، متن پیشنهادی آن را اینجا اضافه کنید.
|
| فهرست فصل‌های قانون اساسی |
|---|
|
