قانون اساسی - فصل ششم: مجلس و قوای قانون‌گذاری
|
|
مبحث اول- مجلس ملی قانون‌گذاری[۱]
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل شصت و دوم: ماهیت قوه‌ی قانون‌گذاری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس شورای ملی قانون‌گذاری تنها مرجع قانون‌گذاری کشور است.
اصل شصت و سوم: انتخابات
[ویرایش | ویرایش مبدأ]نمایندگان مجلس ملی با رای مستقیم، برابر، آزاد، عمومی انتخاب می‌شوند. محتوای رای مردم خصوصی است.
تمام افراد دارای تابعیت ایران، بدون تبعیض، حق انتخاب‌کردن و انتخاب‌شدن دارند مگر اینکه قانون اساسی خلاف آن را ذکر کرده باشد.
قانون، سازوکار انتخابات، شفافیت مالی، نظارت مردمی و تضمین سلامت انتخابات را تعیین می‌کند.
اصل شصت و چهارم: دوره‌ی نمایندگی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]دوره‌ی نمایندگی شش سال است. انتخابات باید پیش از پایان دوره برگزار شود تا کشور هیچ‌گاه بدون مجلس نماند.
اصل شصت و پنجم: تعداد نمایندگان
[ویرایش | ویرایش مبدأ]تعداد نمایندگان بر اساس جمعیت، ساختار مناطق و معیارهای عادلانه تعیین می‌شود.
حضور نماینده‌ی اقلیت‌ها در مجلس تضمین می‌شود؛ شیوه‌ی تعیین و تعداد آنان را قانون انتخابان مشخص می‌کند.
اصل شصت و ششم: رسمیت جلسه‌های مجلس
[ویرایش | ویرایش مبدأ]جلسات مجلس با حضور حداقل ۷۰٪ نمایندگان رسمیت می‌یابد و تصمیمات با رای اکثریت حاضر اتخاذ می‌شود، مگر اینکه در قانون اساسی نصاب دیگری تعیین شده باشد.
اصل شصت و هفتم: آیین‌نامه‌ی داخلی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس، آیین‌نامه‌ی داخلی خود را مستقلن تصویب می‌کند مگر آنکه در موردهای خاصی خلاف آن در قانون اساسی ذکر شده باشد.
اصل شصت و هشتم: سوگند نمایندگان
[ویرایش | ویرایش مبدأ]نمایندگان در نخستین جلسه‌ی حضور خود سوگند یاد می‌کنند که:
- از حقوق ملت دفاع کنند،
- به قانون اساسی وفادار باشند،
- مصالح عمومی، آزادی‌ها و عدالت را پاس بدارند،
- امانت ملت را با صداقت اجرا کنند.
اصل شصت و نهم: علنی‌بودن جلسات
[ویرایش | ویرایش مبدأ]جلسات مجلس علنی است و مشروح مذاکرات برای عموم منتشر می‌شود.
تبصره: فقط در شرایط مشخص و محدود و با رای حداقل دو سوم نمایندگان می‌توان جلسه غیرعلنی تشکیل داد. مصوبات جلسه غیرعلنی فقط پس از انتشار عمومی معتبر خواهد بود.
اصل هفتادم: حضور دولت در مجلس
[ویرایش | ویرایش مبدأ]رییس‌دولت و وزیران حق حضور در جلسات مجلس را دارند. در صورت دعوت مجلس با رای ۵۰٪+۱ نمایندگان، حضور آنان در جلسه‌ی مذکور الزامی است.
مبحث دوم: قانون‌گذاری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هفتاد و یکم: حدود قانون‌گذاری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس ملی در تمام امور کشور و در چهارچوب قانون اساسی حق وضع قانون دارد.
اصل هفتاد و دوم: عدم تبعیض
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس نمی‌تواند قانونی تصویب کند که ناقض آزادی‌ها، برابری، یا حقوق بنیادین مندرج در فصل سوم باشد.
اصل هفتاد و سوم: تفسیر قانون‌ها
[ویرایش | ویرایش مبدأ]تفسیر قانون‌های عادی در صلاحیت مجلس است. تفسیر قضایی توسط دادگاه‌ها در مقام رسیدگی آزاد و معتبر است.
اصل هفتاد و چهارم: لایحه‌ها و طرح‌ها
[ویرایش | ویرایش مبدأ]لایحه‌های قانونی توسط دولت تقدیم مجلس می‌شود. طرح‌ها با پیشنهاد حداقل پانزده نماینده قابل ارایه است.
اصل هفتاد و پنجم: بار مالی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]طرح‌ها و اصلاحاتی که بار مالی دارند تنها در صورتی قابل بررسی‌اند که منبع تامین اعتبار آن مشخص شده باشد.
اصل هفتاد و ششم: حق تحقیق و تفحص
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس حق تحقیق در تمام امور کشور را دارد و دستگاه‌های اجرایی و عمومی موظف به همکاری هستند مگر آنکه خلاف آن در قانون اساسی ذکر شده باشد.
اصل هفتاد و هفتم: موافقت‌نامه‌ها و پیمان‌ها
[ویرایش | ویرایش مبدأ]تمام معاهده‌ها، پیمان‌های بین‌المللی و قراردادهای خارجی پس از تصویب مجلس قابل اجراست.
اصل هفتاد و هشتم: مرزها
[ویرایش | ویرایش مبدأ]هرگونه تغییر مرزی تنها در صورت عدم لطمه به تمامیت ارضی، غیر یک‌جانبه بودن، تصویب ۹۰٪ نمایندگان و تایید پادشاه مجاز است.
اصل هفتاد و نهم: وضعیت‌های اضطراری
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اعمال محدودیت‌های اضطراری توسط دولت فقط با تصویب دو سوم مجلس و برای مدت محدود امکان‌پذیر است.
مبحث سوم: نظارت مجلس بر دولت
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هشتادم: مسوولیت سیاسی دولت
[ویرایش | ویرایش مبدأ]کابینه در صورتی معتبر است که پس از تشکیل رای اعتماد دو سوم مجلس و امضای پادشاه را دریافت کند.
اصل هشتاد و یکم: حق سوال از دولت
[ویرایش | ویرایش مبدأ]هر نماینده می‌تواند از وزیر یا رییس دولت سوال کند و آنان موظف‌اند در مهلت تعیین‌شده پاسخ دهند.
اصل هشتاد و دوم: استیضاح وزیران
[ویرایش | ویرایش مبدأ]با درخواست حداقل ۵۰٪+۱ نماینده، وزیر استیضاح می‌شود. پس از ارایه‌ی دفاعیات در مجلس، در صورت رای عدم اعتماد، وزیر عزل می‌شود.
اصل هشتاد و سوم: استیضاح رییس دولت
[ویرایش | ویرایش مبدأ]با درخواست دو سوم نمایندگان، رییس دولت استیضاح می‌شود. در صورت رای دو سوم نمایندگان به عدم کفایت، رییس دولت برکنار می‌شود.
این فرآیند کاملن درون مجلس است و وابسته به هیچ نهاد دیگر نیست.
مبحث چهارم: ارتباط با مردم
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هشتاد و چهارم: رسیدگی به شکایات مردم
[ویرایش | ویرایش مبدأ]هر فرد می‌تواند از طرز کار دولت، دادگسترس یا نهاد قانون‌گذاری شکایت کند. مجلس موظف است به این شکایت‌ها رسیدگی کرده و پاسخ دهد.
در مساله‌های عمومی، نتیجه باید شفاف و قابل دسترس برای همگان باشد.
مبحث پنجم: شورای نظارت قانون اساسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هشتاد و پنجم: شورای عالی نظارت قانون اساسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]شورایی مستقل و منتخب برای کنترل عدم مغایرت قانون‌ها با قانون اساسی تشکیل می‌شود:
- ۹ عضو: سه حقوقدان منتخب مجلس، سه قاضی عالی‌رتبه منتخب دادگستری، سه استاد حقوق عمومی منتخب شوراهای استانی.
- هیچ‌یک از اعضا نباید وابستگی حزبی یا سمت اجرایی/سیاسی داشته باشند.
اصل هشتاد و ششم: حدود اختیارات
[ویرایش | ویرایش مبدأ]این شورا فقط حق بررسی عدم مغایرت قانون مورد بررسی با قانون اساسی را دارد.
هیچ اختیاری در سایر امرها مانند مساله‌های سیاسی، نظارت بر انتخابات، تفسیر مذهبی یا رد صلاحیت را ندارد.
اصل هشتاد و هفتم: مهلت بررسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]این شورا باید ظرف حداکثر ده (۱۰) روز نظر خود را اعلام کند.
اصل هشتاد و هشتم: تفسیر قانون اساسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]تفسیر قانون اساسی تنها با رای دوسوم مجلس ملی انجام می‌شود.
مبحث ششم: انتخابات و همه‌پرسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصل هشتاد و نهم: نظارت بر انتخابات
[ویرایش | ویرایش مبدأ]نظارت بر انتخابات باید غیرسیاسی، فنی، شفاف و مردمی باشد. این نظارت توسط «کمیسیون مستقل انتخابات» اجرا می‌شود.
هیچ نهادی حق رد صلاحیت سیاسی یا عقیدتی شهروندان را ندارد.
اصل نودم: همه‌پرسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]همه‌پرسی ملی با پیشنهاد دولت یا یک‌سوم نمایندگان و تصویب دو سوم مجلس برگزار می‌شود.
اصل نود و یکم: اصل‌های جدید
[ویرایش | ویرایش مبدأ]مجلس می‌تواند در راستای ارتقای شفافیت، حاکمیت قانون، حقوق ملت و تمرکززدایی، اصل‌های جدیدی برای این فصل پیشنهاد و پس از طی فرآیند اصلاح قانون در قانون مدنی لحاظ کند.
اصل جدید
[ویرایش | ویرایش مبدأ] در صورت نیاز به افزودن اصل جدید در این فصل، متن پیشنهادی آن را اینجا اضافه کنید.
|
پانویس‌ها
[ویرایش | ویرایش مبدأ]- ↑ نام این ساختار به شکل کامل«مجلس شورای ملی قانون‌گذاری» است اما به شکل خلاصه «مجلس»، «مجلس ملی» و از این دست نام‌برده شده است.
| فهرست فصل‌های قانون اساسی |
|---|
|
