قانون اساسی - فصل هفتم: شوراها: تفاوت میان نسخهها
←اصل یکصد و دوم: نامگذاری شد. کوتاه شد. مفهوم و شفاف شد. |
←اصل یکصد و سوم: نامگذاری شد. کوتاه شد. مفهوم و شفاف شد و قید مذهبی آن حذف شد. |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
مجلس موظف است طرحهای ارایهشده را در چارچوب وظايف قانونگذاری مورد رسيدگی قرار دهد. | مجلس موظف است طرحهای ارایهشده را در چارچوب وظايف قانونگذاری مورد رسيدگی قرار دهد. | ||
== اصل یکصد و سوم == | == اصل یکصد و سوم: الزام مقامات اجرایی به رعایت مصوبات شوراها == | ||
استانداران، فرمانداران، بخشداران و سایر مقامات اجرایی کشور که توسط دولت منصوب میشوند، در حدود اختیارات شوراهای قانونی ملزم به رعایت و اجرای مصوبات آنها هستند. | |||
عدم تبعیض، شفافیت و رعایت حقوق همهی گروهها از جمله '''اقلیتها''' در اجرای این مصوبات الزامی است. | |||
== اصل یکصد و چهارم == | == اصل یکصد و چهارم == | ||
نسخهٔ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۳

|
|
اصل یکصدم: شوراها
به منظور تضمین مشارکت مستقیم مردم در ادارهی امور عمومی و تقویت توسعهی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، آموزشی، بهداشتی و رفاهی، ادارهی امور هر روستا، بخش، شهر، شهرستان و استان توسط شورای محلی منتخب مردم همان محل انجام میشود.
شرایط انتخابکنندگان و انتخابشوندگان، حدود وظایف و اختیارات شوراها، نحوهی نظارت بر آنها و سلسلهمراتب میان شوراها توسط قانون تعیین میگردد.
در تمامی مراحل ادارهی محلی باید اصل برابری شهروندان، عدم تبعیض و تضمین حقوق اقلیتها رعایت شود.
اصل یکصد و یکم: شورای عالی استانها
به منظور هماهنگی در برنامهریزی توسعهی منطقهای، جلوگیری از تبعیض و تقویت مشارکت واحدهای محلی، «شورای عالی استانها» از میان نمایندگان شوراهای استانها تشکیل میشود.
نحوهی تشکیل، وظایف و اختیارات این شورا توسط قانون تعیین میگردد و تصمیمات آن باید با اصول دموکراسی، ادارهی غیرمتمرکز و حفظ حقوق اقلیتها سازگار باشد.
اصل یکصد و دوم: حق پيشنهاد به مجلس
شورای عالی استانها حق دارد در حدود وظايف قانونی خود طرحها و پيشنهادهايی را تهيه و مستقيمن يا از طريق دولت به مجلس پيشنهاد كند.
مجلس موظف است طرحهای ارایهشده را در چارچوب وظايف قانونگذاری مورد رسيدگی قرار دهد.
اصل یکصد و سوم: الزام مقامات اجرایی به رعایت مصوبات شوراها
استانداران، فرمانداران، بخشداران و سایر مقامات اجرایی کشور که توسط دولت منصوب میشوند، در حدود اختیارات شوراهای قانونی ملزم به رعایت و اجرای مصوبات آنها هستند.
عدم تبعیض، شفافیت و رعایت حقوق همهی گروهها از جمله اقلیتها در اجرای این مصوبات الزامی است.
اصل یکصد و چهارم
به منظور تأمین قسط اسلامی و همکاری در تهیه برنامه ها و ایجاد هماهنگی در پیشرفت امور در واحدهای تولیدی، صنعتی و کشاورزی، شوراهایی مرکب از نمایندگان کارگران و دهقانان و دیگر کارکنان و مدیران، و در واحدهای آموزشی، اداری، خدماتی و مانند اینها شوراهایی مرکب از نمایندگان اعضاء این واحدها تشکیل می شود. چگونگی تشکیل این شوراها و حدود وظایف و اختیارات آنها را قانون معین می کند.
اصل یکصد و پنجم
تصمیمات شوراها نباید مخالف موازین اسلام و قوانین کشور باشد.
اصل یکصد و ششم
انحلال شوراها جز در صورت انحراف از وظایف قانونی ممکن نیست. مرجع تشخیص انحراف و ترتیب انحلال شوراها و طرز تشکیل مجدد آنها را قانون معین می کند. شورا در صورت اعتراض به انحلال حق دارد به دادگاه صالح شکایت کند و دادگاه موظف است خارج از نوبت به آن رسیدگی کند.