در حال ویرایش قانون اساسی - فصل سوم: حقوق ملت

{{قانون اساسی}}{{فصل قانون اساسی}}

== اصل‏ نوزدهم: برابری در حقوق بنیادین ==
همه‌ی شهروندان، بدون هیچ‌گونه تمایز بر پایه‌ی قومیت، قبیله، رنگ، نژاد، زبان، جنسیت، گرایش یا هویت جنسیتی، عقیده، مذهب، موقعیت اجتماعی، اقتصادی یا هر عامل دیگر، در برابر قانون برابرند و از حقوق بنیادین انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برخوردار می‌باشند. هیچ نوع تبعیض یا امتیازگذاری ناروا در برخورداری از این حقوق روا نیست.

== اصل بیستم ==

== اصل‏ بیست و یکم ==

== اصل‏ بیست و دوم: مصونیت فردی و کرامت انسانی ==
حیثیت، جان، آزادی، مال، حقوق، مسکن، ارتباطات، اطلاعات شخصی و شغل هر فرد محترم و از هرگونه تعرض، تهدید، تبعیض یا محدودیت خودسرانه مصون است. هیچ‌کس را نمی‌توان از این حقوق محروم کرد مگر به حکم قانونی شفاف، عادلانه و مطابق با اصول حقوق بشر و با تضمین دادرسی عادلانه.

== اصل‏ بیست و سوم: آزادی عقیده ==
آزادی اندیشه، وجدان و عقیده مطلقاً محترم است. هیچ‌کس را نمی‌توان به‌سبب داشتن یا ابراز عقیده، باور، مذهب، گرایش فکری یا عدم اعتقاد مورد تعرض، تبعیض، اجبار یا پیگرد قرار داد.

== اصل‏ بیست و چهارم: آزادی رسانه‌ها ==
نشریات، مطبوعات و رسانه‌ها در بیان مطالب آزادند و هیچ‌گونه محدودیت یا سانسوری بر آن‌ها روا نیست مگر به حکم دادگاه صالح و مستقل و بر اساس قانون روشن و صریح.

== اصل بیست و پنجم: حق بر حریم خصوصی ==
نامه‌ها، مکاتبات، مکالمات تلفنی، ارتباطات الکترونیکی، داده‌های شخصی و هرگونه تبادل اطلاعات خصوصی مصون از بازرسی، دسترسی، افشا، سانسور، استراق‌سمع و تجسس است. هیچ‌گونه تعرضی به حریم خصوصی ارتباطات مجاز نیست مگر به حکم دادگاه صالح و مستقل، بر اساس قانون شفاف و صریح، و صرفاً برای پیشگیری یا رسیدگی به جرائم مهم و با رعایت اصل ضرورت و تناسب.

== اصل‏ بیست و ششم: آزادی حزب‌ها و اتحادیه‌ها ==
تشکیل و عضویت در احزاب، اتحادیه‌ها و انجمن‌ها آزاد است. هیچ‌کس را نمی‌توان به عضویت در آن‌ها مجبور کرد یا از آن‌ها منع نمود، مگر به حکم دادگاه صالح و صرفن برای حمایت از امنیت عمومی، نظم دموکراتیک یا حقوق و آزادی‌های دیگران.

== اصل‏ بیست و هفتم: آزادی تجمعات و راهپیمایی‌ها ==
تشکیل اجتماعات و برگزاری راهپیمایی‌های مسالمت‌آمیز، بدون حمل سلاح، آزاد است. هیچ محدودیتی بر این حق روا نیست مگر به حکم دادگاه صالح و صرفن برای حمایت از امنیت عمومی، نظم دموکراتیک یا حقوق و آزادی‌های دیگران.

== اصل‏ بیست و هشتم: آزادی در شغل ==
هیچ‌کس را نمی‌توان از دسترسی برابر به فرصت‌های شغلی متناسب با توانایی‌ها، شایستگی‌ها و نیازهای جامعه محروم کرد مگر با حکم دادگاه صالح و مستقل.

== اصل‏ بیست و نهم: تامین اجتماعی ==
هر کس حق دارد از تامین اجتماعی و خدمات بهداشتی در شرایط بیکاری، بیماری، ناتوانی، پیری یا دیگر موردها نیاز برخوردار شود. دولت موظف است با استفاده از منابع موجود، دسترسی عادلانه و پایدار به این حمایت‌ها را تضمین کند.

== اصل‏ سی‌ام: حق آموزش ==
دولت موظف است آموزش عمومی رایگان و با کیفیت و دسترس به وسایل آموزش و پرورش را دست‌کم تا پایان دوره متوسطه برای همگان تضمین کند و دسترسی برابر به آموزش عالی و آموزش‌های فنی و حرفه‌ای را با استفاده از منابع عمومی و سازوکارهای حمایتی برای همه‌ی ساکنان کشور فراهم آورد.

== اصل‏ سی و یکم ==
داشتن‏ مسکن‏ متناسب‏ با نیاز، حق‏ هر فرد و خانواده‏ ایرانی‏
است‏. دولت‏ موظف‏ است‏ با رعایت‏ اولویت‏ برای‏ آنها که‏ نیازمندترند به‏ خصوص‏
روستانشینان‏ و کارگران‏ زمینه‏ اجرای‏ این‏ اصل‏ را فراهم‏ کند.

== اصل‏ سی و دوم ==
هیچکس‏ را نمی‏ توان‏ دستگیر کرد مگر به‏ حکم‏ و ترتیبی‏ که‏
قانون‏ معین‏ می‏ کند. در صورت‏ بازداشت‏، موضوع‏ اتهام‏ باید با ذکر دلایل‏
بلافاصله‏ کتبآ به‏ متهم‏ ابلاغ‏ و تفهیم‏ شود و حداکثر ظرف‏ مدت‏ بیست‏ و چهار
ساعت‏ پرونده‏ مقدماتی‏ به‏ مراجع صالحه‏ قضایی‏ ارسال‏ و مقدمات‏ محاکمه‏، در
اسرع‏ وقت‏ فراهم‏ گردد. متخلف‏ از این‏ اصل‏ طبق‏ قانون‏ مجازات‏ می‏ شود.

== اصل‏ سی و سوم ==
هیچکس‏ را نمی‏ توان‏ از محل‏ اقامت‏ خود تبعید کرد یا از اقامت‏
در محل‏ مورد علاقه‏ اش‏ ممنوع‏ یا به‏ اقامت‏ در محلی‏ مجبور ساخت‏، مگر در
مواردی‏ که‏ قانون‏ مقرر می‏ دارد.

== اصل‏ سی و چهارم ==
دادخواهی‏ حق‏ مسلم‏ هر فرد است‏ و هر کس‏ می‏ تواند به‏ منظور
دادخواهی‏ به‏ دادگاه‏ های‏ صالح‏ رجوع‏ نماید. همه‏ افراد ملت‏ حق‏ دارند این‏
گونه‏ دادگاه‏ ها را در دسترس‏ داشته‏ باشند و هیچکس‏ را نمی‏ توان از دادگاهی‏
که‏ به‏ موجب‏ قانون‏ حق‏ مراجعه‏ به‏ آن‏ را دارد منع کرد.

== اصل‏ سی و پنجم ==
در همه‏ دادگاه‏ ها طرفین‏ دعوی‏ حق‏ دارند برای‏ خود وکیل‏
انتخاب‏ نمایند و اگر توانایی‏ انتخاب‏ وکیل‏ را نداشته‏ باشند باید برای‏ آنها
امکانات‏ تعیین‏ وکیل‏ فراهم‏ گردد.

== اصل‏ سی و ششم ==
حکم‏ به‏ مجازات‏ و اجرا آن‏ باید تنها از طریق‏ دادگاه‏ صالح‏ و
به‏ موجب‏ قانون‏ باشد.

== اصل‏ سی و هفتم ==
اصل‏، برائت‏ است‏ و هیچکس‏ از نظر قانون‏ مجرم‏ شناخته‏ نمی‏
شود، مگر این‏ که‏ جرم‏ او در دادگاه‏ صالح‏ ثابت‏ گردد.

== اصل‏ سی و هشتم ==
هر گونه‏ شکنجه‏ برای‏ گرفتن‏ اقرار و یا کسب‏ اطلاع‏ ممنوع‏
است‏. اجبار شخص‏ به‏ شهادت‏، اقرار یا سوگند، مجاز نیست‏ و چنین‏ شهادت‏ و اقرار
و سوگندی‏ فاقد ارزش‏ و اعتبار است‏. متخلف‏ از این‏ اصل‏ طبق‏ قانون‏ مجازات‏ می‏
شود.

== اصل‏ سی و نهم ==
هتک‏ حرمت‏ و حیثیت‏ کسی‏ که‏ به‏ حکم‏ قانون‏ دستگیر، بازداشت‏،
زندانی‏ یا تبعید شده‏، به‏ هر صورت‏ که‏ باشد ممنوع‏ و موجب‏ مجازات‏ است‏.

== اصل‏ چهلم ==
هیچکس‏ نمی‏ تواند اعمال‏ حق‏ خویش‏ را وسیله‏ اضرار به‏ غیر یا تجاوز
به‏ منافع عمومی‏ قرار دهد.

== اصل‏ چهل و یکم ==
تابعیت‏ کشور ایران‏ حق‏ مسلم‏ هر فرد ایرانی‏ است و دولت‏ نمی‏
تواند از هیچ‏ ایرانی‏ سلب‏ تابعیت‏ کند، مگر به‏ درخواست‏ خود او یا در صورتی‏
که‏ به‏ تابعیت‏ کشور دیگری‏ درآید.

== اصل‏ چهل و دوم ==
اتباع‏ خارجه‏ می‏ توانند در حدود قوانین‏ به‏ تابعیت‏ ایران‏ در
آیند و سلب‏ تابعیت‏ اینگونه‏ اشخاص‏ در صورتی‏ ممکن‏ است‏ که‏ دولت‏ دیگری‏
تابعیت‏ آنها را بپذیرد یا خود آنها درخواست‏ کنند.



== اصل جدید ==
{{اصل جدید}}